Wat is de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo)

De Wet maatschappelijke ondersteuning is een wet die gemeenten en stadsdelen de verantwoordelijkheid geeft om voorzieningen te bieden.
Door deze voorzieningen kunnen mensen zo lang mogelijk zelfstandig in de wijk blijven wonen en leven.  Dit is een eenvoudige uitleg van de Wmo. Omdat iedereen wordt aangemoedigd om mee te doen in de samenleving wordt de Wmo een ook wel een ‘participatiewet’ genoemd.

Aandachtsgebieden van de Wmo
De Wmo is een brede wet en heeft betrekking op allerlei gebieden. De belangrijkste gebieden staan hieronder. Voor elk gebied wil de gemeente Amsterdam een bepaald doel bereiken. Voor sommige gebieden zijn deze doelen al omschreven en wordt er al aan gewerkt om deze doelen te behalen, voor andere gebieden moeten de precieze doelen nog worden ontwikkeld. De belangrijkste aandachtsgebieden van de Wmo zijn:

1. Kleine woningaanpassingen en hulp bij huishouden
2. Vervoer voor mensen die niet zelfstandig kunnen reizen
3. Cliënten van zorg en maatschappelijke dienstverlening hebben inbreng in het beleid.
4. Burgers met beperkingen krijgen meer mogelijkheden om te kiezen waar zij willen wonen, hoe ze zorg willen krijgen en welke diensten ze willen ontvangen om hun welzijn te vergroten.
5. Hulp aan mensen met problemen op meerdere gebieden om zelfstandig te kunnen wonen (bijv. sociale, geestelijke en verslavingsproblemen)
6. Aanpak huiselijk geweld
7. Ondersteuning mantelzorgers en vrijwilligers
8. Hulp bieden aan kinderen en ouders bij problemen met onderwijs en opvoeden.
9. Een plek voor alle sociaal maatschappelijke vragen, en dat is Loket Zorg en Samenleving in de Mercatorpost op het Mercatorplein 49.

Globale taakverdeling tussen centrale stad en stadsdelen

1. De centrale stad is verantwoordelijk voor:
   ●          Individuele zorgvoorzieningen zoals producten waarop burgers onvoorwaardelijk moeten kunnen rekenen om zelfstandig te kunnen blijven wonen. Bijvoorbeeld een rolstoel of het aanvragen van maaltijden.
   ●          Stedelijk opvang en zorgvoorzieningen voor dak- en thuislozen, mensen met zware psychische problematiek en/of verslavingsproblematiek
2. De stadsdelen zijn verantwoordelijk voor:
   ●          Individueel gerichte welzijnsvoorzieningen, zoals het basispakket voor ouderen. Het is belangrijk dat deze voorzieningen in de buurt verkrijgbaar zijn.
   ●          Collectieve activiteiten op buurtniveau met een preventief karakter (buurthuizen, sportaccommodaties, wijkrestaurant) die ook de doelen op andere domeinen kunnen dienen (leefbaarheid, veiligheid, enz.). Hierdoor blijven mensen in beweging, onder de mensen en krijgen ze voorlichting.
   
   

Stad

Individuele zorgvoorzieningen:
● aanvullend collectief en individueel vervoer
● individuele woonvoorzieningen
● rolstoelen

Stedelijke voorzieningen:
● maatschappelijke opvang
● ambulante verslavingszorg
● vrouwenopvang en aanpak eergerelateerd geweld

Stadsdeel

Individuele welzijnsproducten, zoals die in het basispakket ouderen zijn opgenomen:
● hulp bij het huishouden
● thuisadministratie
● ouderenadviseur
● huisbezoek
● boodschappenservice
● klussenhulp
● kleine woningaanpassingen
● mantelzorgers ondersteunen en inzicht krijgen in de omvang van      
de groep

Preventieve wijkgerichte activiteiten, zoals:
● het verminderen en vroegtijdig signaleren van huiselijk geweld
● jeugdbeleid
● ondersteunen van vrijwilligers en mantelzorgers
● activiteiten in buurthuizen
● sportfaciliteiten

Conclusie
Is het niet geweldig dat we ondersteund worden in het participeren (meedoen) in de sociale en maatschappelijke samenleving.
De Wmo is een wet waar de meeste Baarsjesbewoners vroeg of laat mee te maken kunnen krijgen; het volgen van een cursus in het buurthuis, het zorgen voor de zieke buurman, terecht kunnen bij het Ouder-Kind-Centrum met je vraag, advies krijgen van het Loket Zorg en Samenleven of een maaltijd kunnen eten in het wijkrestaurant; het is allemaal de Wmo.